In de landelijke omgeving van Bunne werd de rust afgelopen weekend verstoord want er werd een zeldzame vogel aangetroffen. De zogeheten geelbrauwgors zorgde drie dagen lang voor knotsgekke taferelen.

Op vrijdagmiddag om drie uur had een ‘beginnend vogelaar uit de buurt’ het vogeltje ontdekt. Nadat het feit op de app meldingen.nl werd gezet liep het storm in de vogelaarswereld. Spotters uit het hele land reisden af naar Bunnerveen. Sommigen hebben onderweg naar de eilanden hun vakantie ervoor afgebroken. Het gaat om de geelbrauwgors – de naam is ontleend aan de knalgele wenkbrauw – die voor het eerst na veertig jaar weer in Nederland is. Normaal vliegt de vogel van Siberië naar China om te overwinteren. Zaterdagmorgen stonden de fotografen vier rijen dik en breeduit over de Bongveenweg, de weg richting Lieveren. Overal stonden auto’s geparkeerd langs de smalle weg op Bunnerveen waar normaal voornamelijk landbouwverkeer langs komt.

Ongeluk

‘Ik dacht dat er een ongeluk gebeurd was’, zegt een omwonende zaterdag in de namiddag. ‘Ik fietste er langs om boodschappen te doen en kreeg nog commentaar ook.’ Het is iets rustiger dan ‘s morgens, maar nog altijd zijn er veel belangstellenden. Het ziet er bizar uit. Twee groepen staan tegenover elkaar, met een ‘wapen’ in de aanslag. Het lijkt op een afspraak tussen voetbalsupporters. Er is gepaste afstand. De twee groepen omsingelen het vogeltje dat zich langs de weg bevindt. Moeilijk te zien, moeilijk te fotograferen. Dat vindt ook Theo Kompier, vogelaar uit Roden. ‘Ik ben hier nu voor de derde keer. Ik heb het vogeltje nog niet goed kunnen vastleggen.’ Met het blote oog vind je het vogeltje niet. Je hebt een verrekijker of telescoop nodig. Maar de hulpvaardige fotografen melden ook de exacte locatie: ‘waar die dode tak naar beneden hangt, bij de donkere plek,  10 centimeter van de weg’.  Als we zelf een foto willen maken komt er juist een fietser aan. Het vogeltje is gevlogen. Maar het komt even later wel weer, menen de fotografen. ‘Vogelaars hebben geen benul van tijd.  ‘Even’ kan in de vogelwereld uren zijn’, weet Kompier.

Maisveld

We kijken onze ogen uit. Als een van de vogelliefhebbers de geelbrauwgors in het land ziet, vliegen de anderen erachter aan. Met de camera’s, statieven en telescopen mee banjeren ze door de sloot en struiken, naar het maisveld, waar de exacte locatie wordt aangegeven. Bij een maisstengel, aan de linkerkant. De sfeer is gemoedelijk, al reageert de club aan de andere kant af en toe agressief.  ‘Wegwezen!’, horen we omdat we in beeld staan van de cameramensen. Intussen is SBS 6 er ook. De commerciële omroep ondervraagt een willekeurige vogelaar, die het vergelijkt met het goud op de Olympische Spelen. ‘Dit is toch veel leuker dan al die ellende in de wereld’, zegt de cameravrouw. Zelfs het NOS-Journaal toont beelden van ‘Bunne’.
Zondagmiddag. Het vogeltje zit er nog. Geen wonder, het diertje krijgt voer, waardoor de op een mus lijkende vogel op dezelfde plek blijft. Het is drukker, met fietsers en andere passanten. ‘We wandelen al een paar jaar in de omgeving, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt’, zegt een man. Een van de vogelspotters komt uit Amersfoort. ‘Voor mij is dit mijn zondagse uitje. Ik had nog nooit van Bunne gehoord. Zo’n vogeltje, dat hier eens in de veertig jaar komt. Je moet wel’, lacht de Amersfoorter, die prachtige beelden schiet, wanneer het beestje na een uur afwezigheid weer opduikt. Op zijn gemaakte film zien we de nietsvermoedende vogel rustig zijn zaadjes oppeuzelen. Er zijn ook mensen die niets hebben met vogels. Het is tenslotte een openbare weg. Een paar keer wordt het vogeltje bijna geraakt door een rijwiel. Hoe lang de vreemde vogel, die door een voorbijganger ‘wenkbrauwding’ werd genoemd, nog verblijft in het mooie Drentse land, geen mens die het kan voorspellen. Veel aanwezige vogelaars hadden nog nooit van het Siberische vogeltje gehoord. Nu weet heel Nederland het.

Foto Theo Kompier

 

 

Eva Heres uit Eelde is de ontdekker

De ontdekker van het zeldzame vogeltje is Eva Heres uit Eelde. Haar verhaal. ‘Ik ben sinds de coronatijd met deze hobby begonnen en ben me er verder in gaan verdiepen. Ik heb enkele cursussen gevolgd en ben mee geweest op vogelexcursies.’ Op de bewuste vrijdagochtend fietste ze eerst richting Norg, op zoek naar kuifmezen. Op de terugweg naar Eelde maakte ze een ommetje via de Bongveenweg. ‘Op de weg zag ik een groepje vogels, vinken en mezen’, vertelt Heres verder. ‘Ik ben gestopt om ze te bekijken. Vervolgens zag ik een ander vogeltje door mijn verrekijker. Ik kon aan het verenkleed zien dat het een gors was, maar ik zag ook de gele wenkbrauw. Ik dacht, dat moet ik onthouden. In de berm ben ik gaan googelen, waarna ik er zeker van was: het moest wel een geelbrauwgors zijn. Maar dat dit vogeltje maar één keer in Nederland is voorgekomen, leek me onmogelijk. Ik had het idee dat ik een bijzondere vogel had gezien, maar niet zo zeldzaam.’  Nadat ze de ontdekking gemeld had op waarnemingen.nl werd de Eeldenaar al snel gefeliciteerd en was ze vervolgens stomverbaasd dat er zoveel aandacht voor was. Zaterdagavond bleek het een item in het tv-programma van Humberto Tan. ‘Op Instagram zag ik een aankondiging dat vogelkenner Arjen Dwarshuis zou komen. Hij vertelde dat de vogel hier is terechtgekomen door een defect intern kompas, wat vogels soms hebben. In plaats van het oosten vloog hij naar het westen. Ik heb een bericht naar Arjen en Humberto gestuurd dat ik de vogel ontdekt heb. Het was leuk dat Arjen Dwarshuis mijn naam in het programma noemde.’ Eva vond haar ontdekking een combinatie van geluk en toeval. ‘Ik had geluk dat ik dichtbij het vogeltje zat. Toeval komt doordat ik alles op de fiets doe. Als ik met de auto was geweest zou ik niet zo snel gestopt zijn. Nadeel was dat heel Nederland naar Bunne kwam met de auto.’

Foto Eva Heres