Voetbal Vereniging Peize viert in juni het 90-bestaan. Van feestgedruis is nog geen sprake. Het vlaggenschip is met andere zaken bezig: het voorkomen van degradatie uit de tweede klasse, waarin het bijkans een abonnement op heeft. Ondanks de soms kritische geluiden zien sommige Peizenaren ook de zon schijnen. Deze middag aan de Hereweg letterlijk en figuurlijk.

Het begint positief. We staan bij het prachtige blauw gekleurde entreehokje (met affiches op het raam, waar groundhoppers zich de vingers bij aflikken). Een clubblad heeft ‘Pais’ niet meer, gelukkig wel een programmablad. Ewan Laning (‘ik ben een zoon van Dirk’) probeert ze te slijten. ‘Je kunt mooie prijzen winnen.’ En wat de wedstrijd betreft geeft hij de verslaggever mee: ‘ik hoop dat ze winnen.’ In de bijna lege bestuurskamer zit helemaal achterin voorzitter Harm Jan Danker, die altijd in is voor een grapje. ‘Sfeerverhaal? Dat had je van tevoren even zeggen moeten’, zegt Danker met een serieuze blik. ‘Dan had ik mijn pak aan gedaan voor de foto’, lacht de preses. Jantje Suurd zorgt als altijd voor de koffie. Danker is dan alweer met andere belangrijke zaken bezig. ‘Eevm een stukkie muziek oetzuiken.’ Maar we horen al muziek. ‘Dat is kleedkamermuziek’, geeft hij het verschil aan. De 90-jarige voetbalclub staat aan de vooravond van verandering. Het clubgebouw zal vervangen worden door Sporthuis Peize, waarbij meerdere sporten samen in een accommodatie komen. De vergunning is afgegeven. ‘Omwonenden kunnen nog bezwaar maken’, legt Danker uit. ‘Bij wijze van spreken iemand uit Limburg zou het plan van tafel kunnen vegen.’ Uiteraard gaat het ook nog om de centen. Aannemers hebben de bouw net aanbesteed. Tegen welk bedrag is de vraag. ‘Het kan tegenvallen door het dure bouwmateriaal’, vertelt Danker verder die hoopt dat voor de bouwvak de zaak rond is. ‘Ik ben een beetje zat van dit gebouw. Met name de kleedkamers, daar kun je geen clubs ontvangen, dat is de voetbalsport onwaardig.’ Onder de klanken van Dire Straits (niet de kleedkamermuziek) gaan we naar het hoofdveld, waar toeschouwers in de zon in afwachting zijn. Het zijn niet alleen Peizenaren die de ‘bult’ (zoals de lange zijde ook wel genoemd wordt) bevolken. Eelde is zelfs vertegenwoordigd.  Tiemon Boerema: ‘Ik was aan de late kant, anders was ik naar Actief gegaan. Ik dacht ook aan Roden-GOMOS maar dat was met te ver.’ Een andere onbekende kijkt normaal bij FC Zuidlaren. Maar het eerste speelt niet meer op zondag en ik was toch in de buurt, is de logische verklaring.

Peize speelt deze warme zondag tegen Annen, dat aanmerkelijk hoger op de ranglijst staat. ‘De bal mag er niet in! Daar staat een straf op’, waarschuwt een blauw-zwarte aanhanger tegen iemand van rood-wit. Even later is Peize-voetballer Selwyn Slotegraaf vriendelijker en groet de ‘vijand’. Het is een duel met kansjes over en weer. ‘Annen is iets beter, balvaster’, ziet ras-Peizenaar Albert Jan Renkema realistisch.  ‘Veel verschil is er niet tussen beide ploegen. Je moet ook een beetje geluk hebben. Als je bovenin staat valt de bal vaak goed, onderin niet.’ Plotseling horen we een luidkeels ‘tututtertuhuttu’; het lawaai komt van een picknicktafel voor de kantine. Het blijkt een actie van het tweede elftal, dat buldert om de ‘Bonanza-trofee’. Bij een blunder in de wedstrijd heb je je vergaloppeerd en moet je als een paard in galop. De beste actie van de wedstrijd is goed voor een ‘King’-pet. Voetbalhumor, dat hoort erbij. Al verwacht je dit meer van een Peize 9 dan 2. Rond veld 1 gaat het serieuzer aan toe. Er zijn kritische geluiden van Peizer kant, ook wel ‘moppersupporters’ genoemd. Voetbalkreten als ‘meer over de vleugels’, ‘körte houk’, ‘ik zai gien veurroetgang’ gaan over het veld. In de rust dromt iedereen samen tussen de twee bomen voor de kantine. Er is van alles verkrijgbaar. Aan een boom hangt een papiertje: ‘broodje vies vet en veul.’  Dat moge duidelijk zijn. En de verlotingsprijs gaat net aan de neus voorbij. Precies zoals het voetbal van Peize, dat Annen aardig partij geeft, maar het doel maar niet kan vinden. Het is allemaal net niet. Omdat Annen het vizier ook niet op scherp heeft lijkt het duel in een terechte remise te eindigen. Maar net als in de heenwedstrijd zit het venijn in de staart. Vlak voor tijd krijgt Annen een penalty, waar de betrouwbare Peizer sluitpost niet tegen bestand is: 0-1. We lezen een fraaie voorspelling in het programmablad: ‘Smaken straks de pilsjes in de kantine voor de blauw-zwarten extra lekker? Of wordt er op de drie punten geproost in d’Anner Oele?’ Zo te zien beiden. Toch nog een gelijkspel. In de derde helft dan.