Schreef ik de vorige week al over de irritante telefoontjes die je vaak rond etenstijd krijgt, minstens zo erg vind ik de ongevraagde colporteurs aan de deur.
Hierbij heb ik het niet over de vrijwilligers die met een collectebus aan Uw deur komen. Vaak mensen die dit er belangeloos naast hun werk of hobby ‘er even bij doen’, overtuigd zijn van de goede zaak, en: gek genoeg als je in je directe omgeving met een vervelende of chronische ziekte te maken krijgt, je automatisch iets meer geeft als men met een collecte van bijvoorbeeld het diabetesfonds, de hartstichting of het KWF aan de deur komt.

Natuurlijk ken ik ook de verhalen en staatjes met hierop de loonschalen van de directie- of stafleden van dergelijke fondsen en stichtingen, als deze betaald moeten worden van de giften die men aan de deur ophaalt, dan moeten hier heel wat vrijwilligers voor langs de deur.
Nu moet natuurlijk overal leiding en sturing zijn, ook bij deze fondsen dient structuur aangebracht te worden en dient de beloning voor deze management-functies net zo hoog te zijn als in het bedrijfsleven, omdat men simpelweg anders niemand voor zo’n functie vindt, doch verrijking over de ruggen van zieken en hulpbehoevenden, ik vind het een zeer kwalijke zaak, waarbij de lieden die dit aangaat zeker eens achter hun oren moeten krabben of het allemaal wel zo nobel is en zij het goede doel wel dienen.
Hoe anders is mijn respect voor de vrijwilligers die in de woonwijken en straten de deuren langsgaan. Het zijn deze mensen plus de hulpbehoevenden waarom ik vaak wel een kleine donatie doe, al heb ik wel een sticker op mijn voordeur dat ik niet gediend ben van colportage, verkoop of anderszins reclameactiviteiten aan mijn deur.

Het ergst zijn hierbij toch wel de energiebedrijven, van verre ziet U ze vaak al aankomen, in kleine groepjes met felgekleurde jassen en buttons, een A4-clipboard in hun handen.
Als er dan wordt aangebeld, en U opent uw voordeur dan zijn deze lui me net iets té vriendelijk, iets te gretig om U maar als klant te verwelkomen, vaak met de meest geweldige en mooie beloftes!
Waarbij ik eigenlijk de ouderwetse gedachte aanhang: Als een product of dienst goed is, dan doet mond-tot-mond reclame haar werk wel en hoeft men niet langs deuren om hun dienst en of product aan te prijzen!
Waarbij de energiebedrijven eigenlijk alleen gas en stroom moeten leveren, dit op deugdelijke wijze, het liefst ook volcontinu -je mist pas iets als het er niet meer is, een stroomstoring kan Uw hele huishouding ontwrichten, pas dan kom je erachter hoeveel apparatuur er op het electriciteitsnet is aangesloten-, daar waar je vroeger alleen de EGD had, of hier in Eelde volgens overlevering van mijn grootouders ‘Piet Luchie’, die naar het schijnt al rijmend en dichtend langs deuren trok bij eventuele stroomstoringen of kapotte verlichting, daar ziet U nu door de bomen het bos niet meer qua energieleveranciers!
Zo schijnt er ook nog weer verschil te zitten in de aanbieder en de leverancier, zodat hier thuis de meters via Enexis zijn aangesloten, terwijl ik mijn nota’s weer van een heel andere leverancier ontvang, die echter gebruik maakt van het stroomnet van Enexis, het duizelt me soms voor de ogen, al deze materie!
Wat ik echter het liefst uitzoek op mijn laptopje, internetforums of programma’s als Kassa of Radar, verkopers aan de deur heb ik daar niet voor nodig!
Piet Luchie zou gezegd hebben: ‘Loop mijn deur maar voorbij, met Uw verhaal maakt U mij niet blij!’