Erik Gorter Tweewielers organiseerde vorige week donderdag een lezing van Gerrit Gaastra, een grote naam in de fietswereld. De van oorsprong Fries en nu al 25 jaar woonachtig en werkzaam in Duitsland, hield voor het eerst in het Noorden een lezing. Het publiek in het volle zaaltje in de zaak van Erik Gorter luisterde ademloos naar de verhalen van een gepassioneerde fietser.

Gerrit Gaastra komt uit de beroemde fietsfamilie. Gerrit is achterkleinkind van Andries Gaastra, die de Batavus-fabriek heeft opgezet. Zijn ouders waren de uitvinders van het bekende merk Koga Miyata. De naam Koga is een verbastering van de naam van moeder Kowallik en vader Gaastra. Miyata waren de eerste Japanse frames. Tegenwoordig is Gerrit onder meer de man achter het merk Idworx. En dan zijn er nog de eigen Gaastra-fietsen, die in kleine hoeveelheden worden gemaakt in Duitsland. De geboren Heerenveener emigreerde in 1986 naar Canada, waar hij de fiets pas echt heeft leren kennen. Zijn ervaring heeft hij meegenomen naar Duitsland, waar technisch hoogwaardige producten erg belangrijk zijn. Idworx betekent ‘het werkt’. ‘Het is puur functioneel. Het zijn geen echte doordachte rijwielen. Al onze fietsen zijn zo ontworpen dat ze lang mee kunnen. We doen niet mee aan trends. Sommige mensen rijden al vijftien jaar op dezelfde fiets. Dat is voor de verkoop dan weer minder leuk, ha.’

Dikke banden

De lezing begon over banden en dan specifiek dikke banden. Gerrit werkt namelijk ook voor het bandenmerk Schwalbe als consultant, waarbij hij helpt met concepten voor nieuwe banden. ‘Die banden zijn veel te dik’, zeiden mensen eerst. ‘Maar het blijkt, de fiets rolt beter, geeft meer comfort en is stabieler. Zelfs de banden van de racefietsen zijn breder geworden.’ Nederland en Duitsland verschillen als het gaat om fietsen. ‘Kettingkasten, dat is echt Nederlands’, vertelde hij aan de fietsliefhebbers, die uit alle windstreken kwamen. Gerrit gaf nog een typisch Nederlandse eigenschap aan. Over het rijden in de bergen. ‘Nederlandse toeristen die met de auto het dal in rijden, doen constant de voet op de rem. Daardoor raakt het remsysteem oververhit. Dat gebeurt ook met de fiets. Een Tour de France-coureur die met zeventig kilometer per uur naar beneden dendert trapt voor een bocht even hard op de rem, in de bocht laat de renner de rem los, waardoor deze afkoelt. Voor mensen die veel remmen en veel bagage mee hebben zijn de wat zwaardere remschijven uitgevonden.’

Lasnaden

Er werden enkele fietsen op het podium gezet, die volledig werden ontleed. Eerst de ‘Easy Rohler’ (afgeleid van de Rohloff naaf), dat is een trekkingfiets. Gerrit Gaastra beschrijft details, waar niet aan gedacht wordt. Zoals de lasnaden. ‘De meeste lasnaden worden gesleten, zodat ze glad zijn. Maar door het slijten maakt het de lasnaad zwakker. Bij ons kun je de goede kwaliteit van de lasnaden zien.’ Een volgende fiets wordt gepresenteerd, de ‘Adventure’. Dat je een ketting moet smeren is niet verrassend. ‘Doe dat met dikke olie, die beschermt tegen corrosie. En niet schoonmaken met chemische middelen, want dan loopt het vet eruit.’ Bij de ‘Opinion’ (voor mensen die veel fietsen) ging het onder meer over de kabels. ‘Meestal zie je dat kabels in de buizen worden weggewerkt. Nadeel daarvan is er dat er een gat in de buizen zit, waardoor deze zwakker worden. Bij ons lopen de kabels gewoon langs de buizen.’ En zo ging het de hele avond. Interessante weetjes over tandwielen, voorvorken, banden, lagers, tot zelfs de koplampen. Fietsen, tot in de perfectie. Daar streeft Gaastra naar. Voor de liefhebber heel boeiend. Erik Gorter noemde de lezing een groot succes. ‘Ik ken Gerrit sinds anderhalf jaar. Het gaat bij hem niet om de verkoop zelf, maar het product. Hij is nooit tevreden en wil de perfecte fiets. Zo ben ik ook.’