Mail van ene meneer Bert Stulp, woonachtig in Doesburg. Daar in het Gelderse heeft in het plaatselijke zwembad een betonnen olifant gestaan, die diende als glijbaan. Na het opdoeken van het zwembad in 1987 kwam de olifant terecht in Eelde. Het grote object stond lange tijd in de tuin van de familie Klein, aan de Burg.Legroweg. Het nieuws haalde zelfs De Telegraaf (in 1990). Doesburger Stulp was nieuwsgierig en vroeg zich af waar de olifant is gebleven.  ‘Dat hij er nog nog staat lijkt me onwaarschijnlijk.’

De olifant kreeg jaren geleden een plaats in het dr. Brandbad-zwembad van Doesburg, als geschenk van de gezamenlijke betonfabrieken. Na de verbouwing van het bad leken de dagen geteld van het 2 ton wegende gevaarte. Totdat de heer Klein er lucht van kreeg. Hij was de maker van het enorme object. Daarom mocht hij het exemplaar meenemen naar huis. En in zijn latere woonplaats Eelde kreeg het een prominente plek in zijn tuin, aan de Burg. Legroweg 85. Maar hoe verging het later de olifant? De in Doesburg woonachtige Stulp vroeg in eerste instantie de gemeente Tynaarlo, die op hun beurt de zaak doorspeelde naar Dorpsklanken. We zoeken eerst naar de familie Klein, die zoals verwacht niet meer woonachtig is aan de Burg. Legroweg. De naam Klein komt nog wel voor in het dorp. De plaatselijke fysiotherapeut heeft dezelfde naam. Maar we krijgen nul op het rekest. Het is geen familie en het verhaal van de olifant is niet bekend. We zitten op dood spoor..

Ol Eel

Waar zouden we zijn zonder Ol Eel? Stulp is zelf namelijk ook bezig gegaan met de zaak en kwam bij de historische vereniging terecht. Daarnaast werd Herma Koopman van de gemeente Tynaarlo bereid gevonden mee te denken. Het meest opmerkelijke van het verhaal: de olifant staat er nog steeds en wel in dezelfde tuin aan de Burg. Legroweg. Daar woonde tot 1999 de heer Klein en het huis is toen gekocht door de fam. Droog-Muller.  ‘De olifant is in prima staat ‘, vertelt Aad Droog, die oorspronkelijk uit de Kop van Noord-Holland komt. Droog kwam in Eelde terecht, nadat hij vliegenier werd op de luchthaven.  ‘We zochten een huisje in de buurt en hebben de woning gekocht van de familie Klein. Klein was werkzaam in de weg-en waterbouw en komt van oorsprong uit Doesburg. Wat je ook doet, de olifant gaat mee naar ons nieuwe huis in Beilen, sprak hij uit. Onze kinderen waren toen nog klein en vonden de olifant zo mooi, waarna we vroegen of het dier mocht blijven. Daar viel uiteindelijk wel over te praten. ‘ En dus is het grote beest nog steeds in Eelde.  ‘Het is vakkundig gemaakt. Wel hebben we hem twee keer overgeschilderd. De olifant bestaat uit drie delen, in het midden zit een trapje naar de glijbaan. ‘ De olifant is door het blad van de bomen in de zomer nauwelijks zichtbaar. Nu het winter is komt het dier weer in beeld.  ‘We vinden wel eens briefjes in de bus, van mensen die een bod willen doen op de olifant. Maar hij blijft hier staan, het is een herkenningspunt. ‘ Maar het is vooral het verhaal erachter: van Eelde én Doesburg.