Het avontuur zit erop voor de mannen uit Eelde, de winterse Barrelrace door Scandinavië. Afgelopen zondag kwamen de vier bikkels weer thuis: Dennis Franke, Willem Slagter, René Hartlief en René Schotpoort. Uiteraard willen we weten hoe het gegaan is. We spraken Dennis Franke tijdens de eerste dagen, voor de laatste dagen vroegen we René Schotpoort.

Het is vrijdagnamiddag, de heren rijden op 100 kilometer van het Zweedse Örebro, bij 4 graden boven nul. Terwijl zijn kompaan René Hartlief stuurt, vertelt de andere René honderduit. Het was ook voor hem de eerste race met oude auto’s.  ‘Door de sneeuw rijden was de uitdaging. En dat viel best mee. Dat komt ook omdat we ons redelijk aan de route hebben gehouden. Sommige deelnemers gaan van het pad af en rijden een meer op, waar ze dan wel eens in vast komen te zitten. ‘ Met name in Finland was veel sneeuw. Op één van de prachtige en hilarische filmpjes die onderweg gemaakt zijn, zien we een auto van de besneeuwde weg glijden. Het waren niet de Eeldenaren. Het was ook niet het enige voertuig.  ‘Een lokale boer heeft wel twintig auto’s de weg opgeholpen en hij zei erbij dat we knettergek waren om hierlangs te rijden in deze periode. ‘ Als we het over mankementen onderweg hebben moet Schotpoort lachen.  ‘Bij Dennis Franke en Willem Slagter waren de ramen aan de binnenkant bevroren. Bij ons was het net andersom: de kachel bleef steken in de hoogste positie. We rijden voornamelijk met de ramen open. ‘ Ultieme doel van de onderneming was de poolcirkel.  ‘Het was er -2 en dat vonden de lokale mensen veel te warm. Normaal is het -15. De poolcirkel is bijzonder om te zien, maar is ook commercieel. Zo kun je voor 50 euro op de foto en men kan de Kerstman post sturen. In de nacht hebben we sneeuwscooters gehuurd, op zoek naar het noorderlicht. Dat hebben we helaas niet gezien, want het sneeuwde. Wel hebben we een Lapse barbecue gehad. Wat opvalt is dat Finnen en Zweden hele vriendelijke mensen zijn. ‘ Normaal gesproken moeten deelnemers opdrachten onderweg uitvoeren.  ‘Zoals bij iemand aankloppen en pannenkoeken gaan bakken. Maar dat was er nu niet bij. Er was slechts één opdracht: ruiken aan het smerigste vis ter wereld. Maar dat hebben we overslagen. We zijn hier niet om te winnen, maar voor het avontuur. ‘