Jannet en Gerrit Stegehuis wonen sinds 1994 Frankrijk. Ieder jaar komt dochter Pascale mistletoe ophalen. En dat wordt steeds meer. Eerst kwam ze terug naar Eelde met een hele auto vol, nu met een aanhanger.

Voorheen werden de mistletoe’s door schoonzoon Jan Habing samen met een vriend jaarlijks gehaald voor de verkoop in hun bloemenstal, (een bus vol) toen dat wegviel werd er alleen nog gehaald voor eigen gebruik, tot drie jaar terug. Sinds die tijd  wordt het aan de Eskampenweg (waar Pascale en Jan wonen) verkocht aan dorpsgenoten. “Het was voor de grap bedoeld, maar we zijn ook al benaderd door bloemenwinkels en groothandelaren.”, vertelt Pascale. “Er schijnt veel vraag naar te zijn. In Duitsland zag je de mistletoe altijd al op Kerstmarkten, in ons land wordt het steeds populairder. Er is moeilijk aan te komen. In Nederland land komen ze alleen in Limburg voor. In Frankrijk groeien ze voornamelijk in fruitbomen en populieren. Je kunt de mistletoe (het Nederlandse woord is maretak) niet zomaar uit bomen halen. We hebben het geluk dat we zelf een bos in Frankrijk hebben.”
Zo eind november, begin december worden de takken steevast gehaald uit de Champagnestreek waar haar ouders wonen. Kerst wordt in Frankrijk iets anders gevierd dan bij ons. “Kerstavond is vergelijkbaar met onze viering van Sinterklaas. En Tweede Kerstdag bestaat niet in Frankrijk. Dan wordt er weer gewoon gewerkt.” De mistletoe ’s liggen inmiddels als vanouds op een oude haringkar, bedoeld voor het dorp.

Mistletoe is een symbool van vrede en liefde. Het idee om elkaar te kussen, is ontstaan in Scandinavië, in de tijd van de Druïden. Wanneer vijanden elkaar onder de maretak onmoetten in het bos, moesten ze hun wapens neerleggen en voor een dag een wapenstilstand houden. Daar komt de gewoonte om een takje maretak aan het plafond te hangen en elkaar daaronder te kussen dus vandaan: het is een teken van vriendschap en goodwill. En dat past natuurlijk perfect bij de kerstgedachte.