Het hoort bij de maand December als Sinterklaas en de adventstijd: het versturen en ontvangen van kerstkaartjes. Al lijkt het of er aan deze traditie langzamerhand een einde komt sinds de komst van social media als Linkedin en Facebook. Hier in huize Stoffers maken we die schifting al een tijdje: Onze vrienden en kennissen die Facebook hebben, die sturen we een virtuele kaart, de groep, vooral senioren voor wie computers nog vreemde dingen zijn, en die zeker geen kaas gegeten hebben van Facebook, die sturen we nog een kaartje via de post.
Toch vind ik het jammer dat die kerstkaartjes zo langzamerhand een stille dood sterven, al zullen verscheidene postbodes dit niet met mij eens zijn: voor hun geldt december nog steeds als een drukke maand! Al hoeft dit niet perse, ik moet altijd lachen om mijn vriendin die op een gegeven moment ’s avonds als het donker is met de kerstkaartjes op pad gaat bij de kennissen en vrienden die in de buurt wonen. Ze verontschuldigt zich dan dat ze ‘de postbodes wil ontlasten’, het ware verhaal is natuurlijk dat het velletje decemberzegels zo mooi ongebruikt in de kast blijft liggen! Zelf ben ik wat gemakzuchtiger. Ik plak wel decemberzegels, nadat ik eerst allerlei enveloppes heb beschreven, overgeschreven vanuit een adressenboekje als was het strafwerk op de lagere school. Adressen die soms zijn doorgestreept na een verhuizing, op weer andere adressen staat een sticker overheen geplakt. Ooit vond ik zo’n stickervelletje met van die icoontjes als een envelop en een telefoon, bedoelt om na een verhuizing over het oude adres heen te plakken.
Zag dit stickervel ooit eens in de Big Bazar liggen, het leek me echt iets praktisch, en sowieso overzichtelijker dan al die doorgestreepte adressen en postcodes. Aan ons adressenboekje kun je zien hoe vaak iemand is verhuisd, iemand die niet zo honkvast is, die wordt ‘beloond’ met een extra sticker!
De kaartjes die je verstuurt, die krijg je ook terug. Menig huiskamer of deur is in deze feestmaand ‘versierd’ met kerstkaarten, mensen met een grote kennissenkring of netwerk hingen vaak zo’n touwtje diagonaal aan het plafond om daar hun verzameling kerstkaarten in te hangen. Soms leek het wel een soort statussymbool of dat men zonder woorden wilde laten zien: Kijk eens hoe groot onze kennissenkring is?
Van dezelfde orde zijn de advertenties in deze krant: de plaatselijke ondernemers die hun clientele een prettige kerst en gelukkig nieuwjaar toewensen, die zo’n advertentie aan de ene kant als een soort ‘plicht’ of relatiegeschenk zien, anderzijds om wat naamsbekendheid op te bouwen. Heeft U dat ook, dat U zulke advertenties dan navlooit, ik doe dat wel, die pagina’s vol kerstwensen zijn te vergelijken met onze dorpsgids of het corso-programmaboekje: je komt namen van bedrijven tegen die in de Eelder- en Paterswoldse cultuur zijn geworteld, zo lang als deze al bestaan, maar ook de starters of ZZP-ers in de middenstand die op deze manier wat reclame proberen te maken. Ik lees ze altijd, de kerstwensen van onze plaatselijke ondernemers. Ondernemers die toch, ondanks dat het net als vorig jaar een heel vreemde tijd is, hun omzetten zagen dalen, maar toch hun kerstadvertentie blijven plaatsen! En in hun nering ook vaak een apart hoekje hebben vrijgemaakt voor de kerstkaarten die zij op hun beurt ontvangen, van trouwe en tevreden klanten.
En hoewel social media zich steeds dieper in ons bestaan worstelt, ik hier zelf ook vol verve aan meedoe, is er toch niks leuker dan een ‘gewoon’ kerstkaartje te krijgen, in de brievenbus, al dan niet gefrankeerd met decemberzegel!