In het kader van de Nationale Klimaatweek organiseerde gemeente Tynaarlo de afgelopen week allerlei activiteiten. Met name voor kinderen was het onderdeel ‘Ontmoet de schaapsherder’ een attractie. Nadat afgelopen woensdag de herder met schaapskudde bewonderd kon worden in Spierveen, streek het gezelschap zaterdag neer in Eelderwolde.

Het is een bijzondere plek, langs de drukke Borchsingel. Op een afgebakende strook grazen hier momenteel dertig schapen, van herder Nico Buitenkamp, woonachtig in Schipborg. Door het kort houden van het gras groeien planten beter en krijg je meer biodiversiteit. Het is een duurzame manier van groenbeheer. “Bijkomend voordeel is dat mensen hier even stoppen om te kijken naar de schapen. In Ter Borch wonen veel jonge gezinnen. Schapen hebben een aantrekkingskracht op kinderen.” De kudde is één van de drie groepen die rondlopen in de gemeente. Bij het gemeentehuis in Vries is de grootste groep: 150 schapen. In Spierveen lopen vijftig. “Daar zitten ook rammen bij, waardoor er daar in het voorjaar de eerste lammetjes worden verwacht. Verplaatsen van de kudde gebeurt over de weg met de hond. Maar Ter Borch is een moeilijk punt, door het drukke verkeer. Dit doen we met een trailer.” Na Eelderwolde verhuist de kudde nog naar een plek bij het Zuidlaardermeer en in Zuidlaren, waarna ze gaan overwinteren.

Oudste schapenras
Buitenkamp heeft voor het merendeel Schoonebeekers. Daarnaast zijn er Drentse Heideschapen, waarvan er in Eelderwolde slechts één bij zit. Het verschil: de Schoonebeeker soort is hoornloos en groter. Het Drentse Heideschaap is het oudste schapenras van West-Europa; leefde zesduizend jaar geleden al. Dit verhaal wordt verteld aan bezoekers, die nog niet in grote getalen aanwezig zijn. Op zaterdag zijn er vele andere activiteiten. Het is bijvoorbeeld ook Natuurwerkdag. Maar langzaam druppelen mensen binnen de omheining. “Opa en oma hebben ook zulke schapen”, vertelt een moeder aan haar twee kinderen. “Maar niet zoveel en ze zien er groter uit”, geeft ze aan. Het gezin komt uit de Piccardthof in Groningen, waar eveneens schapen worden ingezet. De wollige beesten zijn op het eiland van de Piccardthofplas de gevreesde Japanse Duizendknoop te lijf gegaan. En met succes. Het eiland is weer open.

Even later arriveert een gezin, woonachtig in de tegenovergelegen Ter Borch-wijk. Floris van Daatslaar en Sam Koopman hebben uit veiligheid hun knuffel mee. Daardoor durven ze iets dichterbij te komen. Buitenkamp geeft weer tekst en uitleg. Dat de schapen gras het lekkerste voedsel vinden bijvoorbeeld. De hond is de andere attractie. Het bijzondere: Thor, een bordercollie, is doof. Door oogcontact met de herder kan de hond zijn taak prima doen. “Eén oog heeft hij gericht op de schapen, het andere oog op de herder.” De schapen staan ver van de bezoekers af. “Zullen we naar de schapen toelopen?”, vraagt de moeder aan de kinderen. Dat hoeft niet, Thor haalt ze zelf op. We zien de bordercollie, liggend op de grond, spiedend naar de kudde. Voor de schapen is dat imponerend. Ook voor de kinderen. Dan mag Thor buiten zijn werkgebied. Even weer hond zijn. Kinderen spelen met hem door een tak te gooien. De moeder, lachend: “kom je voor de hond of de schapen?”