Dit jaar bestaat het Bloemencorso Eelde 65 jaar en dit is vertaald naar het huidige motto voor 2021: ’65 jaar fascinatie in bloemen’ . Wel heeft het corso bestuur besloten door een aantal onzekere factoren het jubileumfeest naar volgend jaar te verplaatsen en in 2022 groots te vieren. Maar dat neemt niet weg dat voor nu de knollen zijn gepoot, de eerste ontwerpen klaarliggen en de tenten weer worden opgebouwd. Langzamerhand beginnen de ‘corsokriebels’ weer op te spelen en wat een paar maanden geleden nog niet voor mogelijk werd gehouden blijkt nu alsnog te kunnen. Het Bloemencorso gaat door en dat betekent dat de wijken weer aan het werk kunnen. Langzamerhand kom het corsoleven weer op gang. Een impressie van enkele corsowijken.

Corsowijk Centrum heeft een dubbele taak: het maken van een Corsocreatie en de verhuizing van locatie vliegveld naar Spierveen. Daarom wordt het onderwerp niet al te groot en komt er ook geen tent. Voorzitter Rene Riksten: “We kunnen in deze coronatijd niet te veel mensen bij elkaar hebben, dus gaat het op zijn elfendertigsten”, lacht Riksten. “Belangrijkste is dat we er weer zijn.” Het doorgaan van het Corso is nog steeds een onzekerheid, door het verbod op evenementen. “Maar er is een stop tot 1 september. Misschien hebben we mazzel omdat het tegelijkertijd valt met de Formule 1 op Zandvoort. Mogelijk worden dan de regels losgelaten.” Afgelopen dinsdag kwam een klein gezelschap bijeen op de locatie van de voormalige Ekkelschool. De contouren van het onderwerp zijn al zichtbaar. Er wordt volop gelast. Maar eerst moeten stukken ijzer doormidden. Daar is Abel Vedder druk mee bezig. Hij wordt door de groep betiteld als ‘creatief meesterbrein’. “Het idee is om het mozaïekbeeld levendiger te maken. Het wordt een vogel. Maar niet zomaar een vogel. De spreekwoordelijke ‘Fenix die uit de as herrijst’. Tekenend voor het Corso dat ook weer probeert op te staan. Dit jaar kiezen we voor kwaliteit in plaats van kwantiteit”, voegt Vedder eraan toe.

Ook Corsowijk Westend, dat aan de Kooistukken de thuishaven heeft, heeft lassen op het programma staan. Maar dat onderdeel is donderdag, deze dinsdagavond moet er worden geschoffeld. “We hebben dit jaar gekozen om een nieuw ontwerp te maken”, vertelt voorzitter Marcel Wietzes. Met als thema ‘Lekker Nederlands’. We maken postzegels over Nederland. De vorm is makkelijk te lassen. Verder proberen we er het beste van te maken en een beetje gezelligheid te creëren.” Die gezelligheid zien we terug op het dahliaveld, aan het begin van de Mandelandenweg. ‘Hoofd bloemen’ Jan Dussel is voorlopig de eenzame strijder. Strijden is een groot woord. Er valt niet zoveel te schoffelen. “Het land is aardig schoon. We hebben een vaste schoffelploeg van acht tot tien mensen en zijn één keer in de week bezig. In de grond zitten negenduizend knollen. Het zijn zeven verschillende dahlia’s.” Dussel en Wietzes wijzen dan op de jongste van het stel, Sam Stroetinga: “hij is de beste schoffelaar van onze wijk.” Sam blijft er bescheiden onder. Terwijl er steeds meer medewerkers aankomen, richt de aandacht zich niet alleen op het dahliaveld. In het weiland ertegenover doemt een ree op. Al snel wordt de schoffel weer ter hand genomen. En die worden van tevoren nog even geslepen. Er zal geen onkruid blijven staan.