Een aantal mensen is bezig om piratenmuziek op de erfgoedlijst te krijgen. Deze muzieksoort vindt echter zijn oorsprong in de geheime zenders, die bij de wet verboden zijn. ‘Kapitein van het grote piratenschip’ is Wim Renkema, afkomstig uit Peize maar ook in Eelde bekend als ´de man van de zender´.

Eelde kende vroeger een aantal van die etherpiraten, maar Peize spande de kroon. Het waren geheime zenders met illustere namen: Naaktgeboren, Heidepol, Coloradokever, Charlie Bobo, Dromedaris, Casanova, de Schrik van Peize, Palingstroper, Alpenjager en Toronto, de zender van Wim Renkema. .”Je hoorde wel eens over deze Canadese stad, toen was de naam geboren. En mijn naam is verbasterd tot Torro.” Torro is dan weer Spaans voor stier en die naam past ook wel weer bij Wim Renkema, die, als iemand hem dwars ligt woest kan uithalen.
Als 12-jarig jongetje kwam hij door zijn buurman in aanraking met geheime zenders. “Ik zei meteen: dit is mijn hobby. Ik wilde vanuit huis zenden, maar mijn vader hield het tegen. Ik ben stiekem begonnen met apparatuur dat onder het bed verstopt lag. Bij de derde keer gooide mijn vader de zender over een brug in het water en na de vierde keer zei hij: dan moet je het zelf maar weten. Binnen een half jaar werd mijn zender al drie keer in beslag genomen door de politie. Ik was toen 17 jaar.” Inmiddels staat de teller op 31 (!). Hij zegt er niet trots op te zijn. “Het is het allemaal niet waard, maar geeft ook wel een kick.”  Renkema heeft veel gevangenissen van binnen gezien, waaronder het voormalige hotel Loyd Amsterdam. Daar werd hij bezig gehouden door allerlei klusjes te doen, zoals meubeltjes maken voor kinderen. Het was een zwaar bewakend fort. “Angst voor de gevangenis heb ik nooit gehad en heb ook geen spijt. Ik weet waar ik aan begon. Ik doe geen mens wat kwaad, maar geef de mensen plezier met het brengen van muziek.”

niet de eerste

Wim Renkema was overigens niet de eerste etherpiraat in het dorp. Dat was ‘Studio Onbekend’ van Freddy Bakker. Roden had ook een paar zenders en Eelde, maar Peize had wel de meeste geheime zenders. Er is een letterlijke band met Eelde. Wim toont een heel oud T-shirt, voorzien van de tekst ‘FM Zendpiraten Eelde-Peize’. Met een afbeelding van een papegaai met een microfoon. Waar gaat het bij Wim nu om? “In het algemeen vind ik de muziek mooi. Het is ‘andere slag’ muziek. Anders dan wat op Radio Continu en Radio NL gedraaid wordt. Het mooiste nummer vind ik eentje van Wanda Jackson, waar verschillende versies van zijn. Het gaat om ‘de laatste reis naar niemandsland’. Dit nummer wordt ook wel op crematies gedraaid. Dat lied blijft me altijd bij. En ‘Marie Trottoir’ van Zangeres zonder Naam”. Vervolgens zingt hij een ander nummer: ‘Zwarte Koets’ van Paula Dennis. In die koets werd een overleden kind naar de laatste rustplaats gebracht. “Dat zet me aan het denken. Hoe mooi het leven ook is, er zijn ook negatieve dingen.” Hier spreekt de gevoelsmens Renkema. “Kijk, ik leef vandaag, morgen zie ik wel verder, is mijn motto. Ik ben een praatjesmaker, maar het rustige, ergens over nadenken heb ik van mijn moeder.”  Een auto-ongeluk heeft zijn leven op de kop gezet. Het gebeurde aan de Westerhorn in Eelde. “Ik reed niet hard, maar gleed uit de bocht. Ik ben toen 5,5 uur van de wereld geweest. Sindsdien durf ik niet meer ver van huis en heb hoogtevrees. Toen ik nog in het eerste van VV Peize voetbalde en we een uitwedstrijd hadden meldde ik me altijd af met een smoes. Op een gegeven moment komt trainer Henk Veenhof bij me en vroeg de waarheid. Hij toonde begrip en toen viel er een last van mijn schouders. Door het auto-ongeluk ben ik wel afgekeurd. Deze hobby is mijn uitlaatklep.”

kwajongen

“Ik ben net zestig geworden, maar voel me nog net een kwajongen. Het leven neem ik met een korreltje zout.” Hij vindt de straf die hij telkens krijgt niet in verhouding met andere zaken. “Als je iemand dood rijdt krijg je 40 uur dienstverlening, als je gepakt wordt met een geheime zender moet je vijf weken de bak in. En dan komen ze hier met groot machtsvertoon.” Renkema erkent dan dat hij een slechte reputatie heeft. Het is Wim Renkema ten voeten uit: openhartig en eerlijk. Ondanks alles.
Geheime zenders zijn verboden. Dat heeft ook te maken omdat het stoorzenders kunnen zijn. En dat heeft een technisch verhaal. Het komt erop neer: vroeger stonden er antennes op het dak. Zo’n geheime zender werkt met een breedbandversterker. “De zender stoorde dan de paar tv-zenders die er waren. Duitsland ´sneeuwde´ dan. Het verhaal ging dat het vliegveld er last van zou hebben. Piloten zouden de muziek in de cabine horen. Een agent zei eens letterlijk: u bent een gevaar voor een vliegtuig en de maatschappij. Maar er is nog nooit een toestel neergestort. Ik vind je moet één lijn trekken. Piraten krijgen altijd de schuld. We weten dat het niet mag, dat besef is er. De politie komt op het spoor door metingen en zien een mast staan. De apparatuur wordt dan in beslag genomen. Maar ik heb altijd wel een reserve.”  En dus zullen er nog vele arrestaties volgen. Hij weet dat het niet mag en kent de gevolgen. “Dat piratenmuziek nu op de erfgoedlijst komt vind ik krom. Het staat toch haaks op elkaar?” Wim Renkema staat bekend als praatjesmaker voor de radio, maar kan ook heel serieus zijn. En praat dan over onderwerpen als  verkeersveiligheid voor kinderen. Dan komt die andere Wim naar boven, de bezorgde Wim. Wim Renkema is de kwaadste niet.