Jan Dolfing is al meer dan vijftig jaar actief in de paardensport. De Vriezenaar, die jaren geleden onderscheiden is met een koninklijk lintje, is net 70 jaar geworden, maar rustig aan komt niet voor in zijn woordenboek. Hij runt nog altijd het paardensportcentrum samen met zijn vrouw Monique en als de conditie het toelaat stapt hij nog op het edele dier.

Wat het actuele betreft, een paard kan geen coronavirus oplopen, weet Jan Dolfing. “Ze kunnen wel allergieën hebben.” Je hebt ook een ander soort virus, het ‘paardenvirus’. “Ik ben opgegroeid op de boerderij, maar ik was vaak ziek. De dokter zei dat ik een slechte conditie had mede door astma en allerlei allergieën. Zwemmen en paardensport, bezig zijn in de natuur hebben me goed gedaan. En door middel van wilskracht. Ik zit mijn hele leven al in de paardensport. Het moet je passie zijn. Het is ontstaan toen ik als 10-jarige lid werd van ponyclub Vries. Ik wist niet hoe snel ik woensdagmiddag naar de ponyclub moest gaan. Ik had er alles voor over om verder te komen in de paardensport.” Zijn palmares zijn indrukwekkend. Een kleine greep uit de erelijst: 3 keer Levadekampioen (specifiek onderdeel in paardensport) van Nederland, 9 keer kampioen Drenthe ZZ Klasse, kampioen Drenthe M2 Dressuur. Dolfing reed wedstrijden in heel Nederland, Dolfing streefde altijd naar het allerhoogste. “Eén prijs is het belangrijkste, de eerste. Als je tweede wordt ben je de eerste verliezer.”
Jan Dolfing was en is betrokken bij vele paardenevenementen. Zo was hij samen met Roelof Huizing betrokken bij de oprichting van de Paardenshow Peize, die in Bunne ontstond. Ook maken zijn paarden al veertig jaar deel uit van de Sinterklaasoptocht in de stad. Studenten van Vindicat rijden als edelmannen op de paarden. Dit jaar zou dit evenement wederom worden gehouden maar corona houdt dit tegen. Het niet meer organiseren van de Sint Hubertusrit (ter ere van de beschermheilige van de jacht) heeft een andere oorzaak: het evenement werd te groot. Paardensportcentrum Jan Dolfing kent ook leden die op internationaal niveau meedoen aan horseball. En dan is er niet te vergeten voltigeclub de Ravenruiters, die trainen met paarden van Dolfing.

schrikdier

Over paarden kan Dolfing uren praten. “Een paard moet gehoorzamen en op je gericht zijn. Met sommige paarden kun je niks, anderen wel. Er zit heel veel verschil in en dat heeft te maken met het karakter. Beginners hebben een goede begeleiding nodig. Een paard is een schrikdier, dan moet je weten hoe je ermee omgaat. Je moet zo geconcentreerd zijn anders is het paard je een slag voor.” En een paard schrikt niet van muziek zoals critici denken, weet Jan Dolfing uit ervaring. Als we beginnen over het voorgenomen plan om de Drafbaan Groningen te sluiten ten faveure van festivals, dan gaan niet alleen bij Jan Dolfing de haren rechtovereind staan, maar ook bij een assistent en een hoefsmid. “De draverijen hebben jarenlang naast evenementen bestaan. Sterker: de festivals konden worden georganiseerd dankzij de paardensport en niet andersom. Het staat zelfs beschreven dat er nooit inmenging van politiek mag zijn en kijk wat er is gebeurd. Paardensport uit de tijd? Op voetbal na gaat het meeste geld in paardensport om. Er zijn zoveel paardenliefhebbers, maar er wordt door een aantal mensen zo slordig mee omgegaan.” Jan Dolfing zal de paarden in ieder geval met alle liefde behandelen en verzorgen. “De paarden hier staan niet op stal, ze gaan elke dag naar buiten. Behalve bij heel slecht weer. Paarden hebben geen last van kou. Belangrijk is dat ze goed te eten krijgen en lekker in het vel zitten.” De 70-jarige Jan Dolfing, die in de manege wel een klein stapje terug heeft gedaan, zit nog regelmatig op een paard. “Ik kan het niet laten en ben nog fit.”