Het Peizer hertenkamp is in alle opzichten diervriendelijk. De dieren worden goed verzorgd door vrijwilligers, ze krijgen elke dag te eten, vers water en hebben onderdak. Het hele park, gelegen aan de Groningerweg, is onlangs omgeven door een nieuw hekwerk en ook deze omheining laat aan niets te wensen over. Een hertenkamp zoals oprichter Jaap Heins het graag gezien zou hebben. De huidige mensen van de Stichting Jaap Heinspark borduren voort op zijn levenswerk.

De historie staat beschreven op de prachtige website hertenkamppeize.nl. Het hertenkamp bestaat al meer dan vijftig jaar en is een begrip voor de Peizenaren. Wijlen Jacob Heins had in zijn leven een groot aantal jaren naast zijn woning (waar nu bestuurslid Joost Jansonius woont) een hertenkampje. Na het overlijden van haar echtgenoot is mevrouw Heins-Scholte belast geweest met het beheer en het onderhoud van het kampje. Vanwege haar hoge leeftijd werd het perceel verkocht aan de gemeente, op voorwaarde dat het zijn functie moest behouden. “In april 2008 is de stichting gestart. Ik ben begonnen met dieren voeren in oktober 2008 en ben nu sinds september vorig jaar voorzitter”, vertelt Hans Bams. “Ik heb het hele proces meegemaakt.” De stichting zet het werk van Jaap Heins voort. Het beheer zoals de familie Heins het graag zag; diervriendelijk en goed verzorgd. Het is tot in de puntjes verzorgd, zo blijkt uit het verhaal van Bams.
“De hertenbok gebruikte het oude hekwerk om zijn gewei van dode huid te ontdoen. Daardoor moest het hek vaak worden gerepareerd. Eén van de bestuursleden vond vervolgens een mooi hekwerk dat hiertegen bestand is: een tweedraads hek met glad draad; een stuk vriendelijker dan die er stond met prikkeldraad eromheen. En dennengroen gekleurd, wat natuurlijk heel goed past bij het park. We krijgen er alleen maar complimenten over.” Het hekwerk is vervangen en geplaatst door bestuursleden, vrijwilligers en de leverancier van het hek in een strak schema van vier dagen, opgesteld door projectleider Edwin Huiting. “En dan heb je het wel over dik 200 meter.” De realisatie van het nieuwe hek is mogelijk gemaakt door onze sponsors en donateurs. Zonder hun jaarlijkse financiële steun was dit niet mogelijk geweest, iets waar de stichting hun waardering voor toont. Naast een hekwerk hebben de dieren ook een afdakje gekregen en in 2011 een compleet nieuw onderkomen voor voeropslag. Deze is gebouwd door het toenmalige bestuur met hulp van vrijwilligers met, ook hierbij, een grote rol voor medebestuurslid Edwin Huiting. Deze behuizing heeft de twee oudere gebouwtjes vervangen. Ook nieuw: een heuveltje, bomen en een watertank, die aangesloten is op een dakgoot. Die tank heeft een inhoud van 1000 liter. “Wij zijn een bestuur die niet veel praat maar wel veel doet.” Binnen de afrastering dartelen allerlei diertjes vrolijk rond. Herten, twee Wallaby’s, een konijn, een pauw en pauwin en verder een aantal kippen en kalkoenen. “We proberen ze gezond te houden. Lukt dat niet dan nemen we gepaste maatregelen. Laatst hadden we een zieke Wallaby. Ik ken toevallig een dierenarts die Wallaby’s verzorgt, en die weer een specialist inschakelde die dichterbij woont. De Wallaby is van een longontsteking genezen.” Al met al ziet het park er prachtig uit. Naast de vele vrijwilligers helpen ook de inwoners een handje. Elk jaar is er in oktober een inzamelingsactie van eikels voor de dieren. Een kilo levert 30 cent op. “Ze moeten wel schoon zijn”, zegt de voorzitter. Bezoekers mogen de dieren wel voeren maar moeten oppassen dat er geen plastic zakken binnen de omheining terechtkomen. Er hangen waarschuwingsborden aan het hekwerk dat het dodelijk is voor dieren. “Er wordt zoveel bijgevoerd door de bezoekers van het Hertenkamp dat we in de zomer moeten oppassen dat ze niet te veel krijgen en dus te dik worden.” Peizenaren genieten nog altijd met volle teugen van hun geliefde hertenkamp. “Het is een echte trekpleister in de goede zin des woords en onzes inziens geheel in de geest van mevrouw Heins-Scholte.”