Annemien Schipper woont en leeft in China, het land waar het virus begon. De oud-dorpsgenoot vindt dat ze er veiliger zit dan in Nederland. Maar wat weten we verder van China, waar we toch een bepaald beeld van hebben. Een gesprek via skype.

We spreken Annemien, een dag na 13 april. Ze kent de historie. “Het is 75 jaar geleden dat Eelde-Paterswolde is bevrijd. Hoe ik over vrijheid denk? Dat is verschillend. Deels is het de Bevrijdingsdag en de herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Maar ik denk ook aan de hedendaagse tijd. Veel landen zijn niet zo vrij. Dat is tegenstrijdig. Het beeld van China is dat het niet zo’n vrij land is. Het klopt deels, niet alles kan zoals in Nederland. Als je in quarantaine hebt gezeten besef je nog meer wat vrijheid is. Ik was op vakantie toen het virus uitbrak. Toen ik terugkwam uit Cambodja was er nog geen verplichte quarantaine. Maar alles was dicht in China, behalve de supermarkt. Omdat ik werk in China is het doorgaans de regel dat je je moet laten registreren bij de douane als je terugkomt. Nu stond er ineens een mannetje in het appartement voor de registratie. Negen van de tien ingangen waren afgesloten. Er mocht geen mens van buitenaf binnenkomen. Toen ik op straat liep werd ik aangekeken omdat ik geen gezichtsmasker droeg. Inmiddels zijn de maatregelen versoepeld. Ik zit in Sjanghai op een goede plek. Je hebt bewegingsvrijheid. Er zijn geen restricties van het aantal mensen dat samenkomt. Zo hebben we Pasen (Pasen wordt niet echt gevierd in China) gevierd met 150 mensen in hetzelfde restaurant. In andere regio’s is de vrijheid beperkter. Er wordt gesproken over een tweede golf Corona, die wordt in september verwacht. Alle nieuwe gevallen komen van mensen die China zijn binnengekomen vanuit Europa of Azië, het gaat dan om zowel Chinezen als buitenlanders. ” In Nederland woedt momenteel de discussie over een Corona App, wat in China al lang in gebruik is. Met name is men in Nederland beducht over de privacygegevens. “De omgang met privégegevens is even anders dan in Nederland. Je hebt een soort Android, met heel veel functies. Je kunt er allerlei betalingen mee doen, maar deze houdt ook alles bij wat je doet. Zelf heb ik daar niet zoveel problemen mee.” Nog altijd zijn er beperkingen in het dagelijks leven. Maar dat heeft ook zijn voordelen. Als je dan kijkt hoe sterk de natuur reageert: er zijn gebieden waar ze voor het eerst in vijftien jaar blauwe lucht hebben gezien.”
Rijtjeswoning
Annemien woont in een typische oude Chinese wijk met appartementen van enkele verdiepingen. “Je kunt het vergelijken met rijtjeswoningen”. Annemien woont in alle tevredenheid in China. Tien jaar geleden moest ze voor haar Bachelor een jaar stagelopen. “Ik wilde mezelf een avontuurlijk land cadeau geven. Dat werd China. Mijn eerste indruk: ik was volledig overdonderd. Ik kwam terecht in een stad van 7 miljoen inwoners, ik had er nog nooit van gehoord. Ik had van tevoren wel bepaalde verwachtingen. In het echt is het toch anders. De grootsheid, de moderne steden en de kwaliteit van leven die op een hoog peil staat. Ik heb vier maanden rondgereisd door het land. Het land is zo divers. De afstand Shanghai-Peking is net zo ver als Amsterdam-Barcelona. Met al zijn verschillen tussen die steden. Het grootste verschil met Nederland: de grootsheid. Ik woon in een stad van 28 miljoen inwoners, dat kun je je niet voorstellen in Nederland. “
Voedsel
Annemien, die in Paterswolde nog heeft gewerkt heeft in de pizzeria in Nieuwe Akkers, waarna ze naar de hotelschool ging in Leeuwarden, is altijd in deze branche blijven werken. In China werkt ze in een bedrijf dat voedselingrediënten produceert voor de medische gezondheid, maar ook sport gerelateerd. Als we het over voedsel hebben dan is het bruggetje snel gemaakt. De oorsprong van het virus is een illegale wilde dierenmarkt. Chinezen eten honden, katten, vleermuizen, alles wat losloopt, is het beeld wat wij Nederlanders hebben van het land in het Verre Oosten. “Het is een vertekend beeld. Collega’s worden boos als het naar buiten wordt gebracht dat Chinezen honden en katten eten. In Sjanghai waar ik woon hebben ze gewoon honden en katten als huisdieren. Wat het eten betreft, hier haal je het eten uit een normale supermarkt, je kunt er zelfs rookworst krijgen. En verder heb je hier een internationale keuken: Mexicaans, Frans, Spaans. Al is de keuze niet overal zo groot. En ons Chinees eten? Dat kennen ze niet in China. Dat weten de meeste mensen wel. Maar zelfs het woord Foeu Yong Hai bestaat niet in het Chinees. Waarschijnlijk is dit vertaald uit het Kantonees.” Over talen gesproken. Hoe gaat het met haar Chinees? “Ik ben het nog steeds aan het leren. Dat komt ook doordat ik werk op een internationaal bedrijf. Ik studeer drie keer per week Chinees. Lezen en de karakters zijn gemakkelijker dan het uitspreken. Je hebt vijf verschillende tonen, die allen een andere betekenis hebben. Zoals gezegd: in mijn werk hoef ik het Chinees niet te gebruiken.”
Rugby
In Eelde heeft Annemien jarenlang gevoetbald bij Actief, was betrokken bij het allereerste meidenteam. Op het Maartenscollege kwam ze in aanraking met de rugbysport en werd speelster van Lady Bears. Rugby speelt ze ook in China, maar nu even niet. “In China spelen veel minder vrouwen rugby. In Nederland speelde je vrijwel wekelijks, hier één keer in de maand. Maar het niveau is wel hoger, mede door de internationale invloeden. Teamsporten zijn nog niet aan de orde. Ook scholen zijn nog gesloten, al gaan ze langzamerhand weer open.”
“Wat ik het meest mis in Nederland, naast familie? In het weekend over de markt in Groningen slenteren. En dan met vrienden een bakje kibbeling eten en koffiedrinken. Dergelijke markten heb je niet in China. Alles is te koop in supermarkten. Ik houd ook van kaas. Maar kaas is heel duur. Een blokje nep Goudse van 250 gram kost 7 euro. Ik vind kaas lekker, maar niet zo lekker. Wat ik verder hoop is dat mensen meer met een open blik naar China gaan kijken. De grootste reden dat ik naar China ben gegaan is dat het land je elke keer weer verrast. Het oudere stel met wie ik mijn huis deel heeft het niet heel breed maar ze delen alles met mij. Elke week krijg ik wel een maaltijd of fruit en als ik pakketjes krijg uit Nederland deel ik Nederlandse snacks met hen. Hun vriendelijkheid en blijdschap, maar ook de oprechte dankbaarheid is zo mooi om te zien. Zie ik in Nederland niet vaak meer. Ondanks dat de stad zo groot is, kan je in China ook verrast worden door kleine dorpjes in de middle of knowwhere waar ineens een mooie lokale Airbnb zit. Even een weekendje weg tussen de rijstvelden, gewoon ‘slechts’ drie uurtjes van huis. Van een miljoenenstad naar een dorp met misschien 1000 inwoners en geen elektriciteit ‘s nachts. Dit land weet je eindeloos te verbazen”