Rick Hoeksema uit Eelderwolde leverde afgelopen zomer een indrukwekkende prestatie door als eerste Nederlander ooit in een solo-expeditie de hele Zweedse kust te bevaren in een zeekajak. De 55-jarige Hoeksema volbracht zijn unieke solotocht van ruim 2400 kilometer in 104 dagen. Deze buitengewone prestatie bleef niet onopgemerkt. Hij werd genomineerd voor Sportman van Drenthe.

Hoeksma woont bijkans in het water, aan het Zweerdeneiland in Ter Borch. De van oorsprong uit Bilthoven afkomstige Hoeksma is werkzaam bij de Waddenzee voor Rijkswaterstaat. Daarbij ontwikkelt hij natuurapps. Water en natuur zijn mijn ding, zegt hij dan ook. “Ik ben begonnen met kanoën op mijn zevende jaar. Op 10-jarige leeftijd had ik mijn eigen kano. In mijn studententijd maakte ik met mijn vrouw trektochten met de kano over de Middellandse Zee. Mijn droom was om van huis naar Zweden te varen. Dat heb ik gedaan. Het was een tocht van 1200 kilometer. Daar heb ik de basis gelegd voor de solo-expeditie. In de voorbereiding ben ik begonnen met hardlopen en twee keer per week krachttraining. ’s Morgens voor het werk ging ik anderhalf uur kanoën en in het weekend werden tochten opgevoerd tot 60 kilometer. De solo-expeditie (je mag zelf kiezen wanneer) begon op Hemelvaartsdag. Mijn vrouw Christa is meegereden en bleef eerst in de buurt. Je begint in Svinesund, op de grens tussen Zweden en Noorwegen, in een fjord. Traditie is om onder de oude brug te starten. Het tij was gunstig. De uitdaging is om het alleen te doen, zonder hulp van buitenaf. Van tevoren bedacht ik nog wel hoe ik met eenzaamheid zou omgaan, maar na twee dagen was het klaar: het is echt iets voor mij. Je komt op plekken waar niemand komt. Verder heb je afleiding genoeg; je moet de hele dag opletten. Opletten op schepen, golven, rotsen. Met name in de Oostzee heb je veel rotsen. In het begin voer ik te dicht langs de rotsen en kreeg ik golven over me heen. Het was wel extreem. Ik vond het spannender dan gedacht. Het idee was dat de Zweedse kust rustig zou zijn, maar de golven waren hoger dan verwacht, tot 1 meter 80. Ik ben bijna een keer omgeslagen.” Hoeksema moest de tocht zelfs tussentijds onderbreken, omdat een pees uit de arm schoot. Je krijgt toestemming om de expeditie tijdelijk te stoppen. Ik heb de laatste 450 kilometer in september volbracht. In tien dagen tijd, één dag kon ik niet varen vanwege storm.” Hoeksema had het weer toch al niet mee. Met name de wind speelde hem parten.

afwisseling

Tussen het peddelen door kon hij volop genieten van de natuur. “De Zweedse kust is zo afwisselend: zwarte rotsen, roze gekleurde rotsen, zandstrand, kiezelstrand en oude haventjes met verse vis. Spannend waren de kerncentrales waar je langs kwam. Je moest zorgen dat je niet op de plek was waar het koelwater geloosd werd. Er waren daar opvallend veel visarenden en verder heb ik onderweg ook zeealken en zeehonden gezien. Finland, met zijn meren, was ook mooi. Haparanda was de finishplaats. En daar mocht Rick Hoeksema zich de eerste Nederlander noemen die deze solo-expeditie, officieel ‘Blue Ribbon HBB’ geheten, volbracht heeft. “Dat ik de enige Nederlander ben komt misschien ook omdat het niet zo bekend is”. Rick Hoeksema was blij verrast toen ineens wethouder Hans de Graaf op de stoep stond. Met een bord in zijn hand. “Ik dacht eerst dat het de Postcodeloterij was, die komen ook altijd met zulke borden. Ik was totaal verrast.” Namens de gemeente kreeg hij een kaart, met daarop lovende woorden: ‘onvoorstelbare bijzondere prestatie’. Hij werd vervolgens genomineerd door de gemeente Tynaarlo voor Sportman van Drenthe. Sportman of niet, de nominatie is al geweldig”, vindt Hoeksema die voor de foto met zijn lange en smalle Greenland kajak wil poseren. Hij stelt zelf voor om de kano in het water te doen. Want daar voelt hij zich als een vis in het water.