Geert Stoffers is vrachtwagenchauffeur en hobbyschrijver. In ‘Geert vertelt…’ schrijft hij wekelijks in Dorpsklanken over specifieke dingen die hem opvallen. Elke column van Geert die in de huis-aan-huiseditie verschijnt, plaatsen we ook online. Dit stuk stond woensdag 18 december in Dorpsklanken.

Wat een schitterende foto vorige week (11 december, red.) in de rubriek ‘Toen en Nu’: het pompstation aan de Hoofdweg. Hhet deed mij meteen terugdenken aan de tijd dat ik een brommer bezat, inmiddels zeker een dikke 34 jaar geleden!

Waar tegenwoordig de scooters helemaal in zijn, daar was dat in mijn jeugd de Honda MT, een sportief gelijnde bromfiets met ranke vormen, sportieve striping en een echte buddy-seat! Starten deed je met een zogenaamde Kickstarter, een uitklapbaar pedaaltje die je naar beneden trapte, vaak een keer of drie á vier, waarna het tweetaktmotortje aansloeg.

De ‘flair’ waarmee je deze Kickstarter bediende, gaf bij de jeugd indertijd een soort status, dit behoorde snel te gebeuren. Je trapte op dit pedaaltje met eenzelfde precisie als Johan Cruijff en Willem van Hanegem indertijd hun voetballen vakkundig en trefzeker in het net schopten.

Hoe ik er echter ook over droomde, in huize Stoffers kwam geen MT…..
Ik moest mijn oog maar eens laten vallen op Zundapp of Yamaha, de ‘FS1’ was ook zo’n cultmodel indertijd, maar een MT, dat was iets te ver gezocht. “Dan koop eerst moar ies een stoatslot”, aldus pa en moe Stoffers, die geregeld collectief een ‘straatje’ van deze waardepapiertjes met collega’s aanschaften, doch welke meestal na de uitslag met een hartgrondige vloek en hierna liefdevol verscheurd in de prullenbak verdween….
Mijn droom van een MT ook trouwens.

Wel kwam er een brommer, een felrode Suzuki, net zo gelijnd als een Yamaha, al was het net geen ‘FS1’, wat niet wegnam dat ik trots op mijn gemotoriseerde kameraad was. Die Kickstarter bedienen ging me beter af dan het trappen op mijn onverslijtbare Union-fiets!

Er ging geen dag voorbij, of ik toerde wel even een rondje door het dorp, met knetterend motortje, blauwe rook uit de uitlaat blazend. In mijn helm had een handige buurjongen een koptelefoontje geïntegreerd, waarvan het snoertje weer richting de Sony-walkman ging, welke ik weer op de brommer-accu had bevestigd. Ik leek wel een marionet, zoveel kabels en touwtjes kwamen er onder mijn jas vandaan. Doch ik had muziek aan boord, al was het niet geheel ‘in de maat’, de muziek vertraagde of versnelde al naar gelang mijn snelheid. De stroom die de accu gaf liep synchroon met het toerental, wat allemaal primitief vergeleken met de huidige tijd!

En tanken? Dat deden we bij Stoffers, Schokkenbroek, Krijthe of Timmerman, deze ‘dorpspompen’ verkochten de zogenaamde ‘mengsmering’, een combinatie van olie en benzine, welke nog geheel handmatig werd gemengd. Alleen Timmerman had volgens mij de mengsmering al kant en klaar bestemd voor de verkoop. Bij de andere pomphouders moest je jouw mengverhouding aangeven.

Mijn Suzuki reed het best op de verhouding 1:50 kan ik me nog goed herinneren. Dit gaf je voor het tanken aan, waarbij de pompbediende ijverig de olie begon op te pompen en daarna de benzine mengde. Het aantal liters moest je enigszins inschatten, een tankmeter was immers niet voorhanden. Meestal bestelde ik zo’n vier á vijf liter, doch menigmaal was ik ook iets te enthousiast, waarna de brandstof uit de (te) volle tank klotste, rechtstreeks over mijn spijkerbroek…. Waar met name Jurrie Schokkenbroek dan meteen met een grote poetsdoek kwam aanlopen om je nette jeans weer schoon te maken, en met de woorden Zunde jong, je mam mot boxem moar eem oetwass’n”, jij maar vier en een half liter hoefde afrekenen ter compensatie en ik de Kickstarter weer met flair probeerde in te trappen!

Wat een prachtherinneringen welke vorige week bij me boven kwamen drijven na het zien van die prachtfoto van die benzinepomp, waarvan je vier in Eelde had en ik om beurten kwam aanzetten, op m’n rode Suzuki!

Wilt u volgend jaar ook wekelijks Geert zijn verhaal lezen? Abonneer u dan meteen op Dorpsklanken en u ontvangt de krant elke woensdag in uw brievenbus.