De eerste jaren van het Corso

Het Eelder Bloemencorso wordt dit jaar voor de 63e keer gehouden. Dorpsklanken dook in het archief en vond nieuwsfeiten en andere wetenswaardigheden over de eerste jaren.

1957
In het debuutjaar werd het Corso geteisterd door storm en fikse regen en onweer. Om het corso in de regio te promoten werden affiches gemaakt, die zelfs in 25 bioscopen verschenen, het witte doek dus, het huidige thema.

De corsowagens (vijftien in getal) werden bekleed met veenmos. Veel wijken togen naar het Bunnerveen, waar het veel voorkwam. De Duinstraat hield er een nachtmerrie aan over. Hun vrachtauto belandde in de sloot, een van de Duinstraters viel in een veengat, een koe ging op een hark staan met alle gevolgen van dien en men kwam ook nog zonder benzine te staan.

Tijdens de parade zou er op het vliegveld demonstraties worden gehouden, maar deze werden door de stormachtige wind afgeblazen. De bloemenwals van de dames van Actief ging wel door, al waaiden de hoeden over het platform.

1958
Ook in het tweede jaar was het slecht weer. De regen viel rond het middaguur met bakken uit de hemel. In de pauze vluchtten veel bezoekers. Maar er was ook brandalarm, vanwege een vetpan.

Aan het corso ging een lichtweek vooraf. Dit werd een groot succes: de ruim tweehonderd verlichte huizen trokken zo’n vijftigduizend bezoekers!

1959
Eindelijk mooi weer, 26 graden zelfs. Er werden diverse records verbroken. Het toeschouwersaantal van de parade groeide van 15.000 in het eerste jaar naar 33.000. Er deden 23 corsowijken mee en de lichtweek trok 130.000 bezoekers.

1960
Alle deelnemers kregen speciale corsowagens, dit als vervangers van de eerdere vaak krakkemikkige boerenwagens. Wederom bakken met regen. De tentoonstelling trok liefst 25.000 mensen.

1961
In verband met bloemenleveringen en viering van het Gronings Ontzet werd het eerste lustrum al op 19 augustus gehouden. Dit Corso kende voor het eerst een motto en wel ‘Mens, spel en bloem’.

De heren A. Veenhoff en J. van der Woude uit Groningen ontwierpen gezamenlijk alle wagens! Er werden pogingen gedaan om het Corso naar Groningen te verplaatsen, maar het dorp verzette zich massaal tegen deze plannen. Opnieuw werd het bloemenfeest verstoord door een zware regenbui met onweer.

1962
Het zesde corso kende als thema ‘De film’. In het toenmalige Maxwill Theater (Nieuwe Akkers, waar nu Pizzeria Da Gianni zit, red.) werden films getoond, die het corso moesten uitbeelden. Opnieuw een bezoekersrecord: 42.000.

De parade verliep rommelig. De pauze duurde meer dan een uur. Toeschouwers mochten voor het eerst kenbaar maken wie ze de mooiste wagen vond. Het Corso trok landelijke belangstelling: van de VARA en beelden werden getoond in het NTS Journaal.

1963
Het Eelder Corso kreeg de Culturele Groepsprijs van Drenthe toegekend. Buien drukten opnieuw het toeschouwersaantal. Volgens Dorpsklanken waren de vele regenedities alle reden om het Corso niet meer in augustus te houden.

In 1958 tijdens het tweede bloemencorso bracht de wijk Vosbergerlaan-Oranjepolder de wagen ‘Zeemeermin’ op de weg. De wagen kreeg de Tweede prijs. Helemaal zeker ben ik er niet van, omdat de Eelderse schone in een schelp aan land lijkt te spoelen, waardoor je het idee krijgt, dat we hier met Aphrodite, de Godin van de liefde en schoonheid, te maken hebben. En die wagen werd in dat jaar door Corsowijk Nieuwe Akkers A 

gemaakt. De vin zegt me toch, dat het hier om de eerste gaat. Het ontwerp was van de heer H. A. Salters.

1964
Editie acht werd daadwerkelijk later, zaterdag 5 september, gehouden. Het corsobestuur was gezwicht voor de argumenten van de weerkundigen, die statistisch bepaald hadden dat over het algemeen het weer in begin september beter was dan eind augustus. Het weer was inderdaad mooi, tot een uur of vijf. De corsowagens waren net voor de bui binnen. Er viel naderhand nooit meer zoveel regen…

1965
Na de miezerige ochtendregen brak de zon ’s middags door. Er waren slechts 15000 bezoekers. Het Corso dreigde door financieel tekort in gevaar te komen.

1966
Om geld in het laatje te krijgen werden oplossingen gezocht. Gedacht werd aan een grote verloting, een groter garantiefonds en reclame in de parade.

Vanwege tekort aan mankracht zag Eelderwolde geen kans om een wagen op de weg te brengen. Het corsobestuur, met behulp van specialisten, bouwde zelf de wagen. Behalve het prikken van de dahlia’s, deze voor hen moeilijke klus werd overgelaten aan leerlingen van de tuinbouwschool.

In dit jubileumcorso dat als motto 10 jaar corso Eelde had, werden de eerste negen voorgaande corso’s wederom uitgebeeld.

Corso en humor
In het kader van de lichtweek had een inwoner een vijvertje aangelegd met uiteraard vis. Een van de toeschouwers wilde een vis pakken, maar verloor zijn evenwicht en spartelde even later naast de vis.

Een vrouw en haar dochtertje, woonachtig in de Nieuwe Akkers, bekeken een tuinverlichting, die anders leek dan gewoon. Om het goed te kunnen zien liepen ze door tot de heg. Wat ze in het donker niet zagen was dat er tussen de weg en de tuinafsluiting een vieze sloot lag, waarna ze erin terecht kwamen. In de blubber bleven de schoenen vastzitten. Met hulp van bewoners, gewapend met een hark, werden de schoenen omhoog getakeld. En drie emmers water en de nodige handdoeken maakten het tweetal weer herkenbaar.

Twee politieagenten hadden een meningsverschil over het al dan niet doorlaten van een man op een fiets. Terwijl de agenten er na een tijdje nog niet over uit waren zei de man: “Heren, als u zover bent, zou ik dan mogen vernemen of ik door kan gaan of weer terug moet?”

In een van de wijken moest in allerijl nog een band van de wagen worden opgepompt. Na een tijdje worstelen riep hij in wanhoop dat er niets te beginnen was met de band. De wijkvoorzitter daarop: “geen wonder, je hebt de pomp op een smeernippel gezet in plaats van het ventiel.”

In 1980 waren er voor de muzikanten in de koepel bij het Else van der Laanhuis 30 stoelen nodig. Dus werd een der gemeentewerkers gevraagd om snel even 30 stoelen naar de koepel te brengen. Toen de muzikanten arriveerden bleken er geen stoelen te zijn. Bij navraag bleek dat ze waren vervoerd naar de Koepel in het Koepeltjesbos aan de Vosbergenlaan…

Bijschrift bovenste foto:
De corsowijk Brinkhovenlaan, die tot 1979 mee deed aan het bloemencorso maakte in het Olympisch jaar 1972 de wagen ‘Het Olympisch Symbool’. Het ontwerp kwam van de hand van de heer B.J. Zuurman en verdiende de prijs 2 B. 

Dit artikel stond woensdag 21 augustus jl. in Dorpsklanken. Wilt u ook op de hoogte gehouden worden van het nieuws uit uw omgeving? Abonneer u dan meteen op Dorpsklanken en u ontvangt het nieuws wekelijks in uw brievenbus.

 

Foto’s: Jan Willem van Bruggen