Geert Stoffers is vrachtwagenchauffeur en hobbyschrijver. In ‘Geert vertelt…’ schrijft hij wekelijks in Dorpsklanken over specifieke dingen die hem opvallen. Elke column van Geert die in de huis-aan-huis-editie verschijnt plaatsen we ook online. Dit stuk stond woensdag 28 augustus in Dorpsklanken.

Vorige week las ik in de Dorpsklanken het artikel over de fietstoertocht georganiseerd door de Vereniging voor Volksvermaken en de 356 deelnemers die zich voor deze tocht hadden opgegeven, voor de vrijwilligers van de VvV een leuk aantal, je zal maar vele uren in de voorbereiding van zo’n tocht hebben gestoken en er komt maar een klein aantal fietsers opdagen, ik kan het me voorstellen dat je dan als vrijwilliger iets minder eer van je werk hebt als zoals nu een leuk aantal deelnemers komt opdagen en de reacties ook nog eens positief zijn!

Het is al een behoorlijk aantal jaren geleden dat mijn ouders eens meededen aan zo’n puzzeltocht voor auto’s, ook door dezelfde vereniging georganiseerd als ik mij niet vergis. Heeft U dat trouwens ook, dat U de afkortingen VVV van de Vereniging Voor Vreemdelingenverkeer verwart met deze Vereniging voor Volksvermaken? Ik blijf deze afkortingen hardnekkig door elkaar halen!

Enfin: Wij begaven ons indertijd in de Opel van mijn ouders naar café Boelens alwaar de tocht begon, een gestencild A4-tje gaf de route aan waarbij het de bedoeling was dat je allerlei vragen beantwoordde over hetgeen je onderweg zag, dit konden namen op huizen zijn, een bepaalde struik in een tuin of een bepaalde bezienswaardigheid, waarbij zelfs in de route zelf cryptische omschrijvingen zaten verborgen.

U kunt zich het beeld waarschijnlijk wel voorstellen, mijn zusje en ik achterin, mijn moeder met het A4-tje als navigator. Met als voordeel dat in tegenstelling tot de Falkplan-autokaart dit A4-tje niet hoefde te worden gedraaid, maar voorin toch af en toe enige twijfel ontstond over de te volgen route. Het ‘op het verkeerde spoor brengen’ was juist een van de kenmerken van zo’n puzzeltocht. Misschien in het kader van verkeersveiligheid ook geen idee welke meteen door Koos Spee in zijn programma ‘Wegmisbruikers’ zou worden omarmd. Ziet U het voor zich? André van der Toorn die op die vragende toon zegt: “Snapt U die mensen in Eelde die met een briefje vol aanwijzingen rondjes rijden teneinde als eerste terug te zijn, de route hebben volbracht én alle vragen goed?” De beste man zou zich handenwrijvend afvragen wat dit voor vermaak zou zijn denk ik…

Want dat was het: vermaak! Waarbij we auto’s zagen draaien op kruisingen, vertwijfelde gezichten achter het stuur en op de bijrijdersstoel. En als je deze gezichten zag, pa en moe zeiden: “Zugst wel, familie Wietzes of van Berg’n komp d’r ook nait oet, dai draai’n en keer’n ook al!” Gedeelde smart was halve smart nietwaar?

Zo gingen wij de mist in op de kruising waar we bij twee jongensnamen linksaf moesten. Op een bepaalde boom prijkte een foto van een jongeman met baseball-petje waaronder stond: Ik ben Piet. Wij togen rechtdoor en zagen nergens meer de bekende aanwijzingen en/of paaltjes, draaien maar weer…. Tot Pa de heldere ingeving kreeg: ‘Moar Ben is ja ook een jongensnoam”, en wij de rit vervolgden, doch hierdoor zeker niet als eerste finishten…..

Sportief gezien was het meedoen natuurlijk ook belangrijker dan winnen, wij hadden, net als de fietsers vorige week, een gezellige middag gehad en daar ging het natuurlijk om!

Een pluim voor de VvV die zulks nog steeds organiseert!

Wilt u wekelijks zijn verhaal lezen? Abonneer u dan meteen op Dorpsklanken en u ontvangt de krant elke woensdag in uw brievenbus.