Op haar tiende is Janny Douwes-Hartlief voor het eerst betrokken bij de voorbereidingen van het bloemencorso in Eelde. Bij corsowijk Centrum. En daar loopt ze, 61 jaar later, nog steeds rond.

Niet alleen Janny, maar haar hele familie is besmet met het Corsovirus. “Als meisje van tien ging ik met mijn ouders mee en prikte ik de spelden door de dahlia’s zodat de bouwers ze zo op de wagen konden prikken”, weet Douwes nog precies. “En zo raak je er mee besmet en dat gaat nooit meer over.”

Nog nooit verzuimd
Ze heeft in al die 61 jaar ook nog nooit een editie overgeslagen. Vakanties worden zelfs om het corso heen gepland. “Tijdens mijn zwangerschappen heb ik het wat rustiger aan gedaan. Een kind is in de zomer geboren, dus ja, dat was niet zo handig. Maar de week voor het corso is altijd de drukste week en toen ging het wel weer.”

Douwes is een wandelende encyclopedie wat betreft het bloemencorso, en dan vooral van haar eigen wijk. Ze weet nog precies wat bij welk jaar hoort en heeft overal wel een mooi verhaal bij. Ruim dertig jaar lang zit ze in de kostuums en de figuranten. “De mannen hadden een klein naaiatelier voor ons gemaakt vlakbij de wagen, mooi lampje erboven en daar zaten we dan te naaien. Heel gezellig hoor!”

Manusje van alles
Tijdens het corso ontfermde ze zich dan over de figuranten. Helpen aankleden, schminken, Douwes draaide nergens de hand voor om. Maar sinds een jaar of drie doet ze het wat rustiger aan. “Ik ben niet meer met de wagens aan het plakken en doen hoor. Ik ben inmiddels 71 jaar, ik ga er niet meer onder hangen.” Toch zit ze niet stil. Douwes maakt foto’s, verstuurt de nieuwsbrieven, plukt dahlia’s en doet nog allerlei hand-en-spandiensten.

Na al die jaren zijn er genoeg hoogtepunten, al was elk jaar mooi. “Als je de eerste en de ereprijs wint dan is dat wel speciaal. En win je die niet dan is het ook goed, dan hebben we met elkaar al die maanden zoveel gezelligheid en lol gehad. Dat is het meer dan waard”, vertelt een stralende Douwes.

Je zou verwachten dat ze na het corso, dat komend weekend is, in een zwart gat valt. Niets is minder waar. Lachend: “Nee hoor ik doe nog veel meer vrijwilligerswerk, ik ga zo weer door met wat anders”.

Voor al dat vrijwilligerswerk heeft Janny Douwes in april nog een lintje gekregen.

Foto en bron: RTVDrenthe