Het hoort al bij Eelde als de jaarmarkt en het corso, de jaarlijkse boekenmarkt van Ol Eel, welke ieder jaar op Hemelvaartsdag plaatsvindt en waar de vrijwilligers altijd een hele happening van maken, en daarin ook zeker slagen als je het mij vraagt!

Een tijdje geleden was mijn vriendin op zolder aan het rommelen, kwam opgetogen van de trap met allerlei dozen met hierin van die ECI-kroonboeken en allerlei damesromans, waarbij ze met misprijzend gezicht meldde dat ik mijn boekenverzameling ook eens aan een kritische blik moest onderwerpen.
Jij hebt vast ook wel boeken die wegkunnen, dan breng ik ze even naar Ol Eel.
Nu zijn boeken voor mij net als fotoalbums; zonde om weg te doen, toch moest ik schoorvoetend toegeven dat hier veel boeken lagen waar ik al jaren niet meer naar heb omgekeken, ik besloot dus eens te kijken of ik toch wat oude lectuur kon opruimen.
Al snel voelde ik mij als een boswachter in een veel te groot woud, het ‘door de bomen het bos niet meer zien’ was zeker op mij van toepassing, toch lukte het om een paar van die typische Albert Heijn bananendozen vol te krijgen, weg d’r met!

Hemelvaartsdag echter was het hier aan de achterkamertafel wederom een discussie geïnspireerd op het aloude ‘geen ja en geen nee’, ik vertelde dat ik even naar de boekenmarkt wilde.
Een verbaasde blik ter overzijde van mij sprak boekdelen, vroeg zich hardop af of haar inspanningen enige weken eerder een gelijkenis hadden met emmers water naar het Paterswoldse meer dragen, immers: Ik breng bananendozen vol boeken naar Ons Dorpshuis, vervolgens ga jij ze daar weer vandaan halen?
De discussie dat er misschien andere dorpsgenoten waren die ook opruiming hadden gehouden, hier misschien interessanter leesvoer tussen zou zitten dan de gemiddelde Bouquet-reeks of een jaarabonnement op de Margriet ging ik niet eens aan, ik zou hem toch verliezen.
Waar bijvoorbeeld bij de jaarmarkt verschillende standwerkers hun al dan niet bruikbare of nuttige waren aanprijzen, daar ziet men op de boekenmarkt de enthousiaste vrijwilligers in poffertjeskraam en achter de ‘kassa’, boeken staan keurig gerangschikt op onderwerp, wat een werk moet dit zijn alvorens dit op Hemelvaartsdag staat uitgestald!
Al snel zag ik het nieuwste boek uit de Ol Eel collectie, een boekwerk over de oude begraafplaats in Eelde, tezamen met wat andere non-fictie literatuur kon ik op huis aan, de vragende blik naast mij ontweek ik het liefst zoveel mogelijk!
Met name het boek ‘Laatste rustplaats’ van G.J ten Pas heb ik al vol enthousiasme even ‘doorgevlooid’, met verhalen hoe de begraafplaats is ontstaan, de betekenis van afbeeldingen op de vaak jarenoude grafzerken, zeer interessante materie over misschien een wat gevoelig onderwerp, doch welke dorpsgenoot heeft nu geen bekende of familie liggen op deze begraafplaats, overgroot oma’s en -opa’s die ‘oet tied komm’n bin’n’, indertijd begraven volgens toen geldende normen, waarden en protocollen, kortom: weer een schitterend naslagwerk voor mijn verzameling!

Waar op de oude begraafplaats de zerken echter al jaren liggen, is hier iets meer activiteit, er zullen tussen nu en Hemelvaartsdag volgend jaar hier weer bananendozen vol boeken richting Dorpshuis worden gebracht, waar ik ze vervolgens met boodschappentassen vol weer vandaan haal, waarbij ik wel weer hoop dat er weer dorpsgenoten van mijn ingeleverde, oude lectuur zullen genieten!